Pracownia Terapii i Rozwoju Dziecka

Gabinet logopedyczno-terapeutyczny

Rodzaje terapii



TERAPIA LOGOPEDYCZNA

Stereotyp pracy logopedy - siedzącego za biurkiem, czy prezentującego dziecku ćwiczenia przed lustrem to obraz dawnych czasów( tak prowadzi się najczęściej terapię samych wad wymowy). Obecnie terapia często schodzi do poziomu dywanu, gdzie logopeda ćwiczy z dzieckiem różne aspekty mowy, takie jak myślenie, percepcję słuchową, wzrokową, motorykę dużą i małą. Mowa to nie tylko sprawne artykulatory, a na jej rozwój ma wpływ wiele innych czynników.


Terapia logopedyczna prowadzona jest w oparciu o kompleksowa diagnozę wszystkich wad wymowy oraz indywidualny program.

  • badanie funkcji połykania, oddychania,
  • orientacyjne badanie słuchu,
  • sprawdzanie kompetencji komunikacyjnej.

Terapia:

  • wywoływanie spontanicznej artykulacji,
  • usprawnianie aparatu oddechowego,
  • usprawnianie narządów artykulacyjnych,
  • ćwiczenie artykulacji głosek,
  • usprawnianie słuchu fonemowego,
  • praca z dziećmi z problemami szkolnymi,
  • komunikacja zastępcza dzieci niepełnosprawnych intelektualnie.

^^^ W GÓRĘ ^^^


INTEGRACJA SENSORYCZNA

To proces dzięki któremu mózg otrzymując informacje ze wszystkich zmysłów rozpoznaje je, segreguje, interpretuje i łączy ze sobą, aby mogły być wykorzystane w celowym działaniu. Integracja sensoryczna może być skuteczną pomocą wtedy, gdy Twoje dziecko:


  • unika aktywności ruchowych,
  • jest niezgrabne ruchowo, powolne,
  • bywa agresywne,
  • jest niestabilne emocjonalnie,
  • ma problemy z opanowaniem nowych umiejętności ruchowych np.: jazda na rowerze,
  • ma problemy z samoobsługą,
  • ma słabą koordynację ruchową np.: kłopoty z łapaniem piłki, skakaniem na jednej nodze,
  • ma słabą równowagę, często potyka się, przewraca,
  • ma kłopoty z rysowaniem, wycinaniem, wiązaniem sznurowadeł,
  • jest nadmiernie ruchliwe,
  • boi się / unika zabaw ze zmianami pozycji (kręcenie się, bujanie, podskoki),
  • reaguje nadmiernym zadowoleniem na ruch, lubi intensywne zabawy (kręcenie się, bujanie, podskoki),
  • ma problem z koncentracja uwagi,
  • ma zaburzenia rozwoju mowy,
  • jest nadwrażliwe na dotyk np: nie lubi pewnych ubranek, metek, ucieka od dotyku,
  • jest nadwrażliwe na hałas,
  • ma trudności w nauce czytania i pisania.

^^^ W GÓRĘ ^^^


TERAPIA PEDAGOGICZNA

Jeżeli u dziecka występują trudności w uczeniu się w zakresie czytania, pisania lub liczenia. Ich przyczyną mogą być:

  • zaburzenia percepcji wzrokowej, które utrudniają odróżnianie abstrakcyjnych kształtów graficznych, np. liter; pojęć /góra-dół/, /wyżej-niżej/, /w prawo-w lewo/,
  • zaburzenia percepcji słuchowej, które powodują słabe różnicowanie dźwięków mowy, rozumienie poleceń,
  • zaburzenia orientacji przestrzennej i procesu lateralizacji, które dotyczą prawidłowego różnicowania stron prawa-lewa, określenia kierunków,
  • deficyt pamięciowy utrudniający zapamiętanie faktów, przechowywanie danych w pamięci (tabliczka mnożenia, daty historyczne),
  • deficyt uwagi powiązany z nadmierną ruchliwością, który obniża zdolność koncentracji uwagi na wykonywanych czynnościach (czytanie, pisanie).

Terapia pedagogiczna jest zalecana dla dzieci, które mają problemy typu: dysleksja, dysgrafia, dysortografia, dyskalkulia, wady słuchu fonematycznego, ogólne trudności w nauce.


^^^ W GÓRĘ ^^^


TERAPIA RĘKI

Zajęcia przeznaczone dla dzieci, które mają problemy manualne. Trudności sprawiają im najprostsze czynności dnia codziennego wymagające precyzji i sprawnego wykonywania ruchów drobnych.


Zajęcia mają na celu:

  • usprawnienie precyzyjnych ruchów palców i dłoni czyli tzw. małej motoryki,
  • usprawnianie koordynacji ruchów,
  • wydłużenie zdolności koncentracji uwagi,
  • poprawę chwytu pęsetowego,
  • doskonalenie sprawności grafomotorycznej.

^^^ W GÓRĘ ^^^